Historia to pamięć i trwanie: mojej córce Aldonie,
pokoleniu stanu wojennego, młodzieży,
która po 1989 roku mogła dorastać w wolnej Polsce
– z przesłaniem, aby trwali i pamiętali …
1. Kilka uwag wstępnych. Niniejszy tekst powstał w nawiązaniu do moich notatek i spostrzeżeń przedstawionych na „Forum Genealogii Kresowej” (Szkoła w Kownie 1820 rok); w zamierzeniach stanowić ma uporządkowanie oraz dopełnienie przedstawionych tamże materiałów [1].
O szkole kowieńskiej (i okresie), gdy pracował tam Adam Mickiewicz w sposób najbardziej przystępny informuje „Kronika życia i twórczości Mickiewicza. Lata 1798-1824” (Warszawa 1957): filomata, poeta, a wówczas początkujący nauczyciel przybył do Kowna ok. 10/22 września 1819 roku. W uwagach (s. 173) przeczytać tam jeszcze można: „Szkoła kowieńska, założona przez jezuitów w zbudowanym przez nich kolegium, po roku 1773 [data zniesienia zakonu przez papieża Klemensa XIV] przeszła pod zarząd Komisji Edukacyjnej, a w 1799 franciszkanów. W 1807 przejął ją Uniwersytet Wileński”.
Instytut Pamięci Narodowej we współpracy z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk uruchomił ineternetową bazę danych "Bibliografia Historii Polski" będącą elektroniczną wersją serii wydawniczej "Bibliografia Historii Polskiej". Jak czytamy na stronie "aktualnie wersja elektroniczna pozwala na wyszukiwanie danych w rocznikach 1990–2005. W najbliższym czasie zostanie uzupełniona o rocznik 2006 i roczniki 1988–1989. W roku przyszłym (2009) planowane jest stopniowe zdigitalizowanie roczników 1980–1987 oraz uzupełnienie bazy o rocznik 2007". Wyszukiwanie danych można prowadzić w polach: nazwa publikacji, autor, adnotacje. Baza podajeinformacje o publikacjach książkowych, artykułach w czasopismach naukowych oraz tekstach w książkowych zbiorach artykułów.
W dniu 3 lutego 2009 r. Służba Bezpieczeństwa Ukrainy (SBU) przekazała Instytutowi Pamięci Narodowej odtajnione dokumenty NKWD, dotyczące represji wobec Polaków zamieszkujących na Ukrainie w latach trzydziestych i czterdziestych ubiegłego wieku. Przekazanie dokumentów stało się możliwe dzięki wydaniu 23 stycznia 2009 r. dekretu prezydenta Wiktora Juszczenki o ich odtajnieniu.
Kolejny numer Kresowych Stanic (3/2008) zawiera cały szereg ciekawych artykułów i informacji. Artykułem, niejako głównym, jest informacja o zorganizowanej przez Stowarzyszenie Rodzin Osadników Wojskowych zbiorowej wycieczki na teren dawnych Kresów Wschodnich, a ściślej rzecz ujmując na Białoruś i Litwę. Wyprawa trwała pięć dni, przemierzając trasę: Brześć, Kobryń, Mereczowszczyznę, Kosów Poleski, Różanę, Nowogródek, Lidę, Wawiórkę, Wasiliszki Stare, Jezioro Świteź, Baranowicze, Hruszówkę, Kleck, Nieświerz, Mir, Zaosie, Bogdany, Żydomlę, Lerypol, Sawalówkę, Grodno, Druskienniki, Wilno, Ponary i Troki. Plonem wycieczki są artykuły jej uczestników zamieszczone w „Kresowych Stanicach”. Jest też dużo zdjęć. Ł.Grabowska opisuje swoje spotkanie z Grodnem, M. Indyka wspomina porucznika Jana Piwnika „Ponurego”, A. Tomczyk opisuje sprawę umieszczenia tablicy pamiątkowej w kościele w Żydomli, dot. 16 osadników wojskowych z miejscowości Budowla oraz Lerypol, bestialsko zamordowanych we wrześniu 1939 roku, T. Kułakowski opisuje Nowogródek jako miasto jego dzieciństwa.
Miło mi poinformować wszystkich gości naszej strony, że Kresowy Portal Genealogiczny został wybrany przez międzynarodową platformę moikrewni.pl do rankingu 50 najlepszych stron internetowych zajmujących się genealogią lub heraldyką, umożliwiających poszukiwanie przodków i prezentujących związane z tym tematy w zajmujący sposóby. W liście przedstwicielki platformy p. Małgorzaty Karcz czytamy o naszym portalu: "Uważamy, że jest bardzo dobrym źródłem dla osób, które zajmują się poszukiwaniami historii swojej rodziny. Cenimy sobie profesjonalne podejście do tematu oraz chęć niesienia pomocy poszukiwaczom".Mam nadzieję, że wyróżnienie to przyczyni się do zwiększenia społeczności genealogów Kresowian oraz zdopinguje nas wszystkich do dalszej pracy nad rozwojem portalu.
W sobotę, 15 listopada 2008 w Sopocie zmarł Janusz Christa, autor komiksów. Miał 74 lata. Urodził się 19 lipca 1934 roku w Wilnie, a od 1945 roku mieszkał w Sopocie. Debiutował w 1957 r. krótkimi historyjkami obrazkowymi w magazynie "Jazz" i tygodniku "Przygoda". W 1972 r. stworzył swych najsłynniejszych bohaterów - słowiańskich wojów Kajka i Kokosza, których przygody publikowane były przez wiele lat w "Świecie Młodych". 31 maja 2007 roku został odznaczony medalem Gloria Artis.
Wszystkim, którzy się uczyli czytać na jego „dymkach” będzie go brakować.